Creativiteit en talentontwikkeling in school en vrije tijd was de ondertitel van het Congres van Edu-Art op 13 mei 2009.
Hieronder een impressie…
Aftrap door Prem Radhakishun, de Prem van “De school van Prem“. Een inspirerende inleiding over zijn verleden: “vanuit Suriname met 7 gulden op zak in Nederland naar 2-hoog-achter”, maar met twee cadeaus van z’n ouders: opleiding (VWO) en cultuur. Z’n vader had een radiostation waar heel veel gemusiceerd en gedanst (!?!) werd. Hij dook in Nederland dan ook meteen de openbare bibliotheek in. Hij riep de grijze muizen uit het onderwijs op om per 1 september massaal te staken voor klassen van maximaal 18 leerlingen.
Vervolgens de presentatie “Toeval gezocht”, over creativiteit en jonge kinderen. Annemieke Huisingh is een voorstander van de uitgangspunten van Reggio Emillia, waarbij kinderen zelf aangeven wat ze maken. Onderzoek en experiment staan daarbij centraal. Samen met wetenschapsjournalist Mark Mieras (boek: “Ben ik dat?”) die vertelde over hersenonderzoek. Hij benadert creativiteit en talentontwikkeling vanuit de neuropsychologie. Hij gaf aan dat het kind de keuze heeft uit minstens 100 talen en vanuit de zaal werd een discussie aangeslingerd over de verschillende vormen van intelligentie. Toeval gezocht brengt pedagogie, hersenonderzoek en kunst met elkaar in verbinding. http://www.toevalgezocht.nl/site
Het middagprogramma werd begeleid door Annemarie van Gaal (die in Moskou Independant Media heeft opgericht en bekend van televisieprogramma Dragon’s Den). Zij had hier meer grip op de materie dan bij U game U learn 09 waar ze ook dagvoorzitter was. Ze had deze middag duidelijk voorbesproken met de gasten en dat kwam de output ten goede. Zij leidde drie sprekers in:
Peter Hermans, die talentenontwikkeling onderzoekt. Hij definieert voor ‘t gemak talent als: “het vermogen om iets goed te kunnen doen”. Creativiteit versus doorzettingsvermogen. Ik moest direct weer aan “Beyond the game” denken. Een uitstekend voorbeeld in dit kader, maar met een zaal vol creatievelingen wint het “ontwikkelen van talent en creativiteit” het op het “doorzetten tot het doel bereikt is”. Volgens Peter kun je door connaisseurschap talent leren herkennen.
Erik Matser: neuropsycholoog, verbonden aan voetbalclub Chelsea en voorheen onderzoeker van dementie bij jonge boksers (1 op de 5 boksers krijgt daar rond z’n 30ste levensjaar mee te maken). Volgens hem heeft toptalent te maken met wiskundige processen en zijn alle schitterende acties in de voetbalwereld berekende processen. De snelheid van informatieverwerking is volgens hem crusiaal, zeker ook in de voetbal. Hij gaf zelfs voorzichtig aan dat er misschien wel verschil is in snelheid waarmee hersenen waarnemen.
Ad Verbruggen , filosoof en met een achtergrond van artificial intelligence. Jonge vent, 42 jaar en een “grote bek”. Kennismaatschappij: bullshit. Wat is dat dan??? In hoeverre is talent belangrijk voor op school? Hij stelt dat school eerst maar eens de basis goed moet meegeven. Daarnaast is betrokkenheid (eros), de liefde voor…. Van wezenlijk belang. Nietsche omschreef drie stadia waar je doorheen moet om talent en creativiteit te kunnen laten bloeien:
De kameel (last dragen à niet alle begin is leuk à oefenen op de viool), de leeuw (schreeuw waarmee je je los maakt van de geëigende paden van je voorouders à eigenzinnigheid) en tot slot het spelend kind dat mijn zijn creativiteit aan de gang kan.
Het slotdebat leverde niet zoveel nieuwe zienswijze op. Debatteren aan het einde van zo’n dag is niet voor iedereen weggelegd. De vragen uit de zaal waren veel te groots en te complex. Ze kregen te veel ruimte van Annemarie en de vragen werden beantwoord door reeds verkondigde stellingen te herhalen. Tot slot twee dansers van Introdans die de zaal nog even “lekker soepel” maakten alvorens men richting de borrel kon.
