Ding 20

Social muziek luisteren… Leuke jeugdherinnering, Rob !!! Ik was meer van de meiden-tafelkleden-haakclub dan van de jongens-met-of-zonder-Puch-muziekbeluisteraars. Maar ik ga braaf neuzen op

Tja… eerlijk gezegd: ik was ruim een uur verder voor ik er erg in had. Heerlijk weg kwijnen bij de hits van toen en veel leuker nog: via-via weer heel ergens anders uitkomen. Op dit moment heb ik Nina Simone op m’n oren! Doet me ook weer denken aan Sam Cook en de Redemption song. Overigens nooit geweten dat er zoveel artistien een cover hebben gemaakt van “Cry me a river”.

Leuk dus. Last.fm. Nog even en dan pak ik m’n laptop in voor de vakantie en ga ik stiekum achter de tent met m’n laptopje hier wat verder experimenteren. Maar, lieve luisteraars, waar halen al die “diehards” nu toch de tijd vandaan om hier mee bezig te zijn? Hebben al die mensen geen huizen schoon te houden? Zelfreinigende toiletten uitgevonden? Geen echtgenoten die gestreken overhemden prettig vinden? Geen kids die een spelletje willen doen met moeders?
En de toepassing in de bibliotheek??? Wie het weet mag het zeggen, maar ik ben bang dat ik er zo niet mee voor de dag kan komen. Lekker samen in de bieb last fmmen? Concerto-di-lastFM? Wel handig overigens om je lijstje van het “foute uur” samen te stellen en dat is dan wel weer een heel sociaal ding: samen met je back/front office collega’s zo’n lijstje inleveren bij 538 (of is het Q-music?) en dan tussen 9 en 10  ’s ochtends lekker meebrullen met de Venga-boys… Een soort arbeidsvitamnine, maar dan anders… En dan heb je toch wel een bibliotheektoepassing te pakken, of is dit wat te ver gezocht???

 

Ding 19

Speciaal voor m’n vader: een mooie loc, ja mét nr. “19″ erop!!!

Deze aflevering gaat over social networking en dat is één van de eigenschappen die ik van mijn vader geërfd heb. Hij heeft het netwerken uitgevonden. Echter ook mijn moeder is sociaal gezien alles behalve een “nitwit”, dus als er één onderwerp is dat mij op t lijf geschreven is…
Ik heb al een tijdje een Hyves, maar dan moet ik wel weer eerlijk bekennen dat ik er toch niet echt veel tijd aan besteed. Ik zie bij m’n dochter dat Hyves in die leeftijdsgroep de startpagina is. Alles gebeurt via Hyves en MSN. Meer hebben lijken meiden van 16 niet nodig te hebben… In deze cursus ben ik eens verder gaan kijken op Hyves en heb me ingeschreven bij Linkedin.
En daar kwam ik al direct een leuke (oud) collega tegen! Een site die me met name geschikt lijkt als je eens wat anders wil dan je 25-jarig jubileum vieren bij BSG…
Verder mis ik in het rijtje de NING en de bibliotheek 2.0 community. Voor het My Life Story project gaan we proberen via een NING de leerlingen hun huiswerk te laten presenteren en ondertussen te netwerken.
Oeps.. oké…, onderaan de netwerken zie ik de NING terugkomen. 
Maar wat je nu als openbare bibliotheek met je klanten in een sociaal netwerk kunt doen??? Daar ben ik nog niet helemaal uit. Nieuwsbrieven per e-mail zijn tot daar aantoe en chatten om vragen te beantwoorden lijkt me normaal anno 2008, maar socialnetworking met je publiek??? Zijn er bibliotheken die dat doen??? Ik ben benieuwd en word graag getipt!

Ding 18

LibraryThing. Heerlijk gespeeld en gekeken bij anderen. Vreemd dat je dan nieuwsgierig wordt naar wie er achter zo’n pofiel, naar een onbekende die hetzelfde boek heeft gelezen… Maar ik vind het ook een beetje exhibitionistisch. Ik neem me voor om vanaf nu ieder boek erin op te nemen. Daar mogen mijn lezers me op afrekenen. En als ik alles wat ik ooit… Eerst maar eens de afgelopen 10 jaar baby- en kinderfoto’s inplakken, dan de digitale foto’s ordenen en dan als ik nog tijd over heb… m’n LibraryThings aanvullen vanaf m’n eerste boeken: “De drie paardjes” en “Dagboek van Droppie” (drie delen!!!).

Ding 17

Het leukste van web 2.0 dingen is dat ze allemaal online zijn. En dat lukt nu juist vanavond ff niet. Zit ik lekker helemaal klaar met alles om me heen verzameld (oranje koeken – over van gisteren; chips en sinas om de kids zoet te houden, flesje koele witte dit keer (Cigale Chardonnay) voor mezelf) en kan ik niet online om m’n blog te vullen met m’n overpeinzing over web 2.0 toepassingen. Komt eigenlijk wel goed uit, want ik weet niet zo goed wat ik moet kiezen. Wat ik erg leuk vind tegenwoordig (en ook handig) is dat je oude boeken kunt verkopen via BOL.com. Steeds verdergaande databases en commerciële organisaties die daarmee aan de haal gaan (waar blijven de bibliotheken met ruilbeurzen of een marktplaats speciaal voor media???)

Dat is één. Op nummer twee staat die marktplaats. Wat heerlijk om van je rommel af te komen! Ik heb 2 paardrijcaps, paardrijlaarzen met een broek en een bussel Playmobiel en een zak oude autootjes verpatst. O ja, én Daans trouwpak van Mieke d’r bruiloft…Niet voor een waanzinnige opbrengst, maar wel om het nog een tweede leven te geven en om ruimte te maken in de berg zooi die ons huis aan het overwoekeren is. Met stip op twee dus, alhoewel ik niet weet of Marktplaats onder 2.0 gerekend mag worden. Ik vind het wel heel erg 23 dingen: je moet toch je “waar” mooi fotograferen, fotootje uploaden, van een beschrijving voorzien, bepalen wat je aan privé gegevens wil vermelden en dan ook nog je accountgegevens beheren!

Inmiddels is het zondag en doet m’n internet het weer. Vanmorgen bedacht ik wat nu eigenlijk het beste web 2.0 ding is? Ff googelen en ik kom uit bij “good old Frankwatching”. Op zich al een site om op nummer één te zetten! Wat heerlijk dat hij en die van Gorissen het net voor me afstruinen! Maar terug naar Frankwatching: daar kom ik diverse lijsten tegen, met verschillende sites. Van you tube en flickr tot my space. En alle lijstjes zijn goed… Volgens mij mag je het dus gewoon zelf zeggen.

En dan ben ik anno 2008 het meest enthousiast over het terugkijken van tv-programma’s via internet. Uitzending gemist…, fantastisch! Van de week hebben we uitgevonden dat je ook live (bijna – verschil van ongeveer 3 seconden) de voetbalwedstrijd kunt bekijken op internet. En dat komt ons heel goed uit voor de barbecue van volgende week zaterdag. Dan gaat het grote scherm in de tuin, de beamer en laptop in de bijkeuken en dan mag de bierkraan los… Gezellig met 50 personen BBQ-en en voetbal! Ik ben bang dat ik die avond niet aan m’n huiswerk toekom…!!!

Ding 16

Mooi Oranje is niet lelijk… Morgen wordt het pas echt “menus”. Vanavond Duitsland-Polen. Toutes la familia in front of the telly en mama aan de twee laptops. De oude van opa en oma is zo sloom dat ik ondertussen ding 16 kan bloggen. Tja da’s wat moeder doet voor d’r huiswerk: “dingen bloggen”.

 

Ding 16 gaat over YOU TUBE. Welke andere? Ik kan er kort over zijn: zowel voor het werk als privé ben ik er zondermeer verzot op. Ik zal volstaan met twee eigen producties en verdere verwijzing naar het projectbos. En ik denk dat ik dan voldoende woorden heb besteed aan you tube… Legio mogelijkheden in de toekomst!

Werk film: bekendmaking subsidie My Life Story:

 

Privé: Onze Guusje:

 En één van mijn favoriete filmpjes:

 

Nu alleen nog even de baas overtuigen van het feit dat we die filmpjes in zijn tijd kijken ter lering en niet enkel ter vermaak…

Ding 15

Zo dadelijk nog ff een “15″ plaatje zoeken, maar eerste ff vers van de lever dat ik zojuist in een deuk heb gelegen om de podcast van de biebjes. Een diepte-interview in de trein waarin Mark Deckers en Biebje terugkomen van een Zoek&Boek vergadering in Utrecht. Luister zelf en vul vooral in hoe herkenbaar…

Het is dus zondagmiddag, ik hang in m’n tuinstoel en beluister podcasts. Allereerst het zoeken ernaar. Lekker ongestructureerd. Hoe ben ik aan de biebjes gekomen? via Google “radio 1 podcast”. Diverse linken geprobeerd, maar ofwel oninteressant, ofwel van dát programma dat ik niet zoek (hoe heet het ook al weer wat ik wél zoek?), ofwel kan pagina niet weergeven (…ik zit onder onze notenboom -> Guusje hangt interessant te doen boven m’n hoofd -> wellicht is zij de stoorzender?). Dus dan uit verveling rechts uiteindelijk geklikt op een gesponsorde link/betaalde advertentie en kom ik op PodPlaza. Staan daar spontaan de biebjes in genoemd met als afzender rene23@gmail.com. Dat zal toch niet “good-old-mr. Kraker René zijn? Ik neem me voor er straks een mailtje aan te wagen…
Maar uh… Gespod bekeken met de nodige weerzin. Bovenste beste link is een verwijzing naar EO Man/vrouw. Ik heb er niet op durven klikken. Stel je voor dat je dan plotseling die van Knevel in je oren hoort slissen… Als er op zondag nix anders te beleven valt… ff een rubriekje aangeklikt, maar de Mees podcast blijkt een lege link te zijn….. jammer anno 2008 zou dat niet meer mogen. Niet zo’n suc6 dus.

Toch maar even naar de homepage van radiocast. Yes! Rechtsonder een zoekvlak. Radio 1 ingevuld en er verschijnt een lijst… ff goed kijken: Dingen die gebeuren! Die wilde ik eens ff terughoren, want die … heeft me een flinke dag werk bezorgd met My Life Story en besloot er toen toch maar niet een item erover te maken. Hij vond dat er nog wat weinig te zien was (op radio?!?). Oud zeer da’s duidelijk…

Maar, dilemma: is een oude aflevering van een radioprogramma nu een podcast, of een “uitzending gemist”. En is de aflevering van GTST van gisteren terugkijken via de laptop in de hangmat nu dan dus ook een podcast of een vodcast, of blijft dat gewoon “uitzending gemist”. Inmiddels heb ik het journaal gehoord en de file-meldingen. Na een minuut of 7 hoor ik Sven Kokkelmans die toevallig het item “KB is begonnen met digitaliseren” aankondigd. Da’s lekker actueel! Ik heb geloof ik niet het geduld om het item af te w88.

Nu las ik toevallig gisteren weer het blog van m’n webjuf en kwam daar “Het bureau” tegen. Ga ik ff naar opzoek… En wat kom je dan na gegoogle tegen? “Podcast van hoorspel Het Bureau is niet meer mogelijk.” Wel een uigebreide handleiding over hoe je dan wel aan de MP3-bestanden kunt komen. Maar… dan moet de Real Player geïnstalleerd worden en daar is ons CSC weer niet blij mee. Dus dat ga ik zo ff op onze eigen p.c. proberen…

Wat ik van podcasten vind? Ik ben eerlijk gezegd niet zo’n luiseraar (ik vind het ook niet prettig om daisy-roms te luisteren… ik ben denk ik toch teveel iemand die graag iets met haar handen doet ondertussen en dan ebt de aandacht weg…) Uitzendingen terugluisteren kan handig zijn en het opsporen van zelf gemaakte, creatieve podcats vind ik eigenlijk een stuk leuker, maar… als een mens toch eens tijd had om dagenlijks met zulke geintjes bezig te zijn…

Meer dan de 100 woorden zie ik rechts in m’n blog (584), dus hier ga ik het bij laten. Toedeloe!

Ding 14

Voordat de (voetbal)gekte goed losbarst nog maar weer eens even aan het huiswerk. En de messenger openzetten, want als de wedstrijden lopen op de t.v. zullen m’n “buddies” wel kijken naar de tv ipv hun chatvensters. Voorbeelden uit de praktijk te over. En ook privé ben ik wel een chat-typetje. Kan echt uren door leuteren over nix en ik ben dol op al die geintjes van MSN. Mag graag een WINK of een NUDGE meesturen, maar volgens de kids is dat “not done” en moet ik dat wat meer doseren.

Privé ben ik vooral op de MSN te vinden als één van de kids in het buitenland zit. We proberen dan ’s avonds even contact te maken via de Skype of MSN, al naar gelang de mogelijkheden van het hotel danwel uitwisselingsgezin. Dat is dus niet altijd en ik merk dat als ik online ben er altijd weer een aantal mensen reageert die ik niet dagenlijks zie of spreek en dat is soms -let op, hier komt een NADEEL- een tijdrovende bezigheid. Maar wel weer “handy” omdat je meerdere gesprekken tegelijk kunt voeren. Zou dat het feit zijn waarom meiden zo dol zijn op chatten? Omdat je meerdere dingen tegelijk kunt doen ?

Mede door m’n Caribbische verleden zit ik dus al een aantal jaren op MSN en heb daar zeker ook van over zee goede en prettige ervaringen mee in de privésfeer. Maar ook in de bieb (Philipsburg Jubilee Library) hadden Renate, Ingrid en ik de MSN regelmatig open in de inlichtingenbureau’s. We konden elkaar dan waarschuwen voor lastige klanten ;-( maar ook even consulteren zonder dat we de telefoonlijnen bezet hielden. Ik vond het een erg handige manier van communiceren.

Als consulenten bij BSG hebben we eigenlijk nooit bedacht dat dit een communicatiemiddel is voor ons. Ik zal er eens met m’n webjuf (Anita) over discussiëren en met Perry (waar blijft jouw blog???) van gedachten wisselen hierover.

Wel heb ik 2 jaar geleden met de werkgroep Media-educatie bij Biblioservice nog een leuke presentatie verzorgd met Rob Coers over videoconferencing met aan de andere kant Jaap van de Geer. Het lijkt me nog steeds een waanzinnig leuk project om met videoconferencing de (basis)schooljeugd van inlichtingen te voorzien. Bijvoorbeeld vanuit de schoolmediatheek via webcam/hoofdsetje naar bibliotheekkantoor en v.v. Als er toevallig Gelderse bibliotheken zijn die dit lezen en willen experimenteren? Volgens mij kunnen we er wel wat van maken in het kader van de Programmalijn Mediawijsheid.

Tot zover over IM. Ik wist er dus al aardig wat van. Volgende ding gaat over Podcasten -> een onbekender terrein. So long!

 

Ding 13

Het huiswerk heeft héél even stil gelegen… Een mens kan maar één ding tegelijk doen. En al heeft een kat 13 levens (of waren het er maar 7?), ook die kat kon niet aan alles tegelijk werken. Voor wie nu nieuwsgierig wordt naar deze cryptische woorden, mag ik verwijzen naar het project in het kader van de verlengde schooldag dat ik voor deBieb heb vormgegeven, samen met Alberdine en Marjo. Erg leuk om te doen en met een mooi resultaat. Eigenlijk een verkorte “23 dingen cursus”. Kijk zelf maar eens rond in het projectbos.

Maar nu Ding 13. Over werken met online-kantoor-toepassingen zoals Google.docs. En alweer moet ik bekennen dat onze Lex de aanstichter was tot deze manier van werken. Voor het project “De Werkplaats” ben ik er opnieuw ingedoken (want voor mij is het nodig al doende te leren en ik had met het eerste experiment nog niet zoveel gedaan…). En inmiddels heb ik met diverse mensen diverse documenten gedeeld en wordt er van alle kanten aan gewerkt. Het meest recente voorbeeld is een vragenlijst die we willen afnemen van VMBO-leerlingen die volgend (school)jaar mee gaan doen met het My Life Story project.
Ik had er al een heeeeeeel klein beetje over nagedacht en dat beginnetje heb ik op google docs geplaatst. De projectgroep heb ik vervolgens uitgenodigd en toegang gegeven en Lokaal Projectleider X heeft dit gebruikt in haar overleg met de lokale bibliothecarissen en docenten. Wijzigingen werden aangebracht. Vervolgens ging de leerplangroep aan het werk met hun versie van de vragenlijst en hebben deze bewerkt tot wat het nu is. Ik kan nu als projectleider de meest recente versie van google.docs downloaden, pimpen (opmaken), laten drukken en afnemen bij de leerlingen. Easy, simpel, doeltreffend.

In die werkplaatsgroep heb ik wel gemerkt dat er een behoorlijke drempel ligt om er mee te gaan werken en dat het doel wel erg efficient moet zijn om mensen “te verleiden” er mee aan de slag te gaan. Het is toch even wennen aan een nieuwe omgeving en je geeft natuurlijk ook een heel klein beetje controle uit de hand, althans… zo kun je het wel voelen.

Verder geen nadelen? O jawel: o.a. de opmaak die wegvalt. Het document ziet er niet zo keurig uit als in Word – daar moet je echt aan wennen en met reproduceren moet je daar ook rekening mee houden. Maar over het algemeen vind ik het een mooi middel om met verschillende mensen vanaf verschillende plaatsen aan één document te werken.